środa, maja 08, 2013


Początek, zawiązany z rozmachem i nonszalancją w stylu mistrzów gatunku takich jak Forsyth czy Ludlum, zapowiadał solidne czytadło dla amatorów rozgrywek szpiegowskich, niestety, z każdym kolejnym rozdziałem książka stacza się w przeciętność, a na samym końcu w nędzę.

Allington Maynard, „Zabić Stalina”

wtorek, maja 07, 2013



„Duch króla Leopolda“ Adama Hochschilda to jedna z najważniejszych książek wydanych w Polsce w ciągu ostatnich lat, książka-dokument, choć nie pozbawiona emocji, z brutalną rzetelnością przedstawia historię inauguracji machiny śmierci w sercu Afryki, w dorzeczu Kongo, historię cierpienia, bólu, masowej śmierci, historię napisaną „lekkim piórem” na odległość przez króla Belgii Leopolda II, historię, która za jego panowania pochłonęła około 10 000 000 ludzkich istnień dla kauczuku i kości słoniowej, ale w lekturze Hochschilda to nie opisy tortur są najgorsze, ani masowych morderstw, okaleczeń czy gwałtów stosowanych powszechnie i traktowanych jako normalne zachowanie w obliczu piekła jakim przecież miała być dzika Afryka, najgorszym był i pozostaje wciąż aktualny fakt, że nikt z tym nic nie robi, a piekło w Demokratycznej Republice Kongo trwa nieprzerwanie do dziś…

Adam Hochschild, „Duch króla Leopolda“

Krótkie opowiadania o wyspach na końcu świata, malowniczo i z nutą sercem pisaną, przenoszą nas do tej hermetycznej, ale przyjacielskiej i dumnej z własnej, odrębnej tożsamości społeczności, gdzie czas biegnie powoli, zawsze znajdzie się powód do świętowania oraz beztrosko hula wiatr, wskutek czego nigdy nie jesteś pewien, w które zakątki trafi najbardziej nawet intymna część Twojej garderoby.

Marcin Michalski, Maciej Wasielewski, „81:1. Opowieści z Wysp Owczych”

poniedziałek, maja 06, 2013

Książka, którą rozpoczyna brawurowa i przewrotna wariacja na temat potopu i Arki Noego, a rozdziały spina motyw klęski i żeglugi ku lądom, który mogą, ale nie muszą przynieść nadzieję i ocalenie, opowiada poprzez szalone ludzkie losy, że jedynym sensem wiecznej tułaczki człowieczej jest miłość, nie Bóg, który i potopy, i tułaczki, kapryśnie zsyła.

Julian Barnes, „Historia świata w dziesięciu i pół rozdziałach”

piątek, maja 03, 2013

Pozornie błaha i zabawna, ale tak naprawdę muśnięta nienachalnym, pogodnym poczuciem humoru, przygotowana z mrówczą dokładnością, nasycona klimatem obiektywizmu, bogato ilustrowana adekwatnymi do opowiadanych wydarzeń wierszami, poszerzona biografia poetki Wisławy Szymborskiej jest doskonałym lekarstwem na wszelkie smutki.


Joanna Szczęsna, Anna Bikont, „Pamiątkowe rupiecie. Biografia Wisławy Szymborskiej”

środa, kwietnia 10, 2013


Mężczyzna zaczyna się od porannej erekcji, a kończy tam, gdzie kobieta krzyczy „Jeszcze!”, rosyjski mężczyzna kobietę kocha do szaleństwa, ale w gruncie rzeczy babę ma za nic, komunizm zabił poczucie stylu, co jest niewybaczalne, gdyż przez to Puszkin nie wróci, a ja zaryzykuję stwierdzenie, że to dobre teksty są, bardzo.

Inne sprawo-zdanie nt. tej książki:
http://sprawo-zdanie.blogspot.com/2012/07/wiktor-jerofiejew-mezczyzni.html

Wiktor Jerofiejew, „Mężczyźni”

wtorek, kwietnia 09, 2013


Nie lubię fantasy, nie lubię rzeczy na siłę śmiesznych, nie lubię cykli, które mają miliony tomów, ale jestem niezmiernie szczęśliwa, że znajomy „zmusił” mnie do przeczytania czegoś od Pratchetta, bo dzięki temu moje spojrzenie na elfy nabrało świeżości (na magów i wiedźmy nawet bardziej), doceniłam genialny wręcz humor tego pisarza i w ogóle kajam się przed fanami, z których zawsze się śmiałam.

Terry Pratchett, „Panowie i Damy”