Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Paweł Huelle. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Paweł Huelle. Pokaż wszystkie posty

środa, stycznia 22, 2014

Pogodna opowieść, pozornie odpowiadająca na pytanie, czy da się zaimponować kobiecie, gdy warunki fizyczne nie pozwalają, acz snucie której jest li tylko pretekstem dla ukazania Gdańska w stylu retro, w którym wspaniali mężczyźni szaleją w swoich automobilach, a odwaga oraz pomysłowość są motorem działania i paliwem dla pokonywania własnych słabości.

Paweł Huelle, „Mercedes Benz”

niedziela, stycznia 19, 2014

To jedna z takich książek, przy czytaniu których żal, że człowiek zbliża się do końca i nie szkoda zarwać nocy, którą należałoby przeznaczyć na odsypianie trudnego dnia: powieść pełna historycznych odniesień, skupionych wokół Gdańska przed, po drugiej wojnie światowej i ponad dwieście lat wcześniej, widzianego oczyma Polaków, w tym także i Kaszuba, Niemców oraz emigranta z Brazylii, odzwierciedlająca wiele odcieni koegzystencji mieszanki narodowościowo-etnicznej najsłynniejszego miasta portowego Polski, z żywo poprowadzoną fabułą, a także – jak to u Huellego – po Hrabalowsku swojsko ciepła.  


Poprzednią recenzję znajdziecie tu: http://sprawo-zdanie.blogspot.com/2014/01/pawe-huelle-spiewaj-ogrody.html

Paweł Huelle, „Śpiewaj ogrody”

czwartek, stycznia 16, 2014


Wielogłosowa opowieść zrekonstruowana z fragmentów pamięci pani Grety, Ernesta Teodora, pana Bieszka, pamiętnika Francuza i wspomnień innych ludzi, o których nikt by nie pamiętał, niekończąca się jak Wagnerowska melodia, ze śmiercią, jak u Rilkego, u początków, tocząca się na ulicach nieistniejącego Wolnego Miasta Gdańska, opowieść taka, jak życie, o którym opowiada i któremu nikt nie wierzy, bo „czy ktoś powiedział, gdzie jest prawda?”. 

Paweł Huelle, „Śpiewaj ogrody”