Pokazywanie postów oznaczonych etykietą powieść obyczajowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą powieść obyczajowa. Pokaż wszystkie posty
czwartek, lutego 27, 2014
czwartek, lutego 13, 2014
Podobno nie ma historii bardziej banalnej niż opowieść o zauroczeniu nastolatka nauczycielką francuskiego, a jednak autorowi udała się sztuka rzadka – napisał książkę z wdziękiem, klasą, erudycją, smakowitą językowo i metaforycznie – z pozoru naiwny pomysł przerodził się bowiem w rzecz o dojrzewaniu, poszukiwaniu siebie i miejsca w świecie i życiu, i o Polsce, stłamszonej w okresie PRL, a jednak w ukryciu kumulującej energię potrzebną do wyzwolenia.
Posted by DŚ in
Antoni Libera,
powieść obyczajowa
czwartek, stycznia 16, 2014
Wielogłosowa opowieść zrekonstruowana z fragmentów pamięci pani Grety, Ernesta Teodora, pana Bieszka, pamiętnika Francuza i wspomnień innych ludzi, o których nikt by nie pamiętał, niekończąca się jak Wagnerowska melodia, ze śmiercią, jak u Rilkego, u początków, tocząca się na ulicach nieistniejącego Wolnego Miasta Gdańska, opowieść taka, jak życie, o którym opowiada i któremu nikt nie wierzy, bo „czy ktoś powiedział, gdzie jest prawda?”.
Posted by ania13 in
Paweł Huelle,
powieść,
powieść obyczajowa
poniedziałek, stycznia 13, 2014
czwartek, listopada 28, 2013
Od kilku godzin, od ostatniego zdania tej książki, dobieram słowa, by określić nimi kunszt autora, jego umiejętność snucia gawędy, tyleż prostej, co metaforycznej, pełnej humoru gorzkiego, ale i ciepłego, ironii i odrobiny smutku, mądrości, głupoty, beztroski i miłości, wszystkiego w proporcjach właściwych, jak na mistrza pióra przystało – inaczej jednak nazwać tej powieści, jak świetną, nie umiem.
Poprzednie sprawozdanie z jej czytania:
http://sprawo-zdanie.blogspot.com/2012/12/julian-barnes-poczucie-kresu-sense-of.html
Poprzednie sprawozdanie z jej czytania:
http://sprawo-zdanie.blogspot.com/2012/12/julian-barnes-poczucie-kresu-sense-of.html
Posted by DŚ in
Julian Barnes,
powieść,
powieść filozoficzna,
powieść obyczajowa
środa, lipca 10, 2013
Posted by ania13 in
Ignacy Karpowicz,
powieść obyczajowa,
powieść społeczno-obyczajowa
niedziela, czerwca 30, 2013
Bardzo ciekawa struktura pracy, olbrzymia wiedza autora, świetny warsztat pisarski, dobry styl, niebanalny pomysł – to główne cechy opowieści o równoległych światach, ludzi i bogów, i ich połączeniu oraz konieczności „zamknięcia Nieba” po zstąpieniu bogów na Ziemię, m.in. do Białegostoku i Warszawy, ale jednak nagromadzenie oszałamiających metafor, wyszukanych dowcipów i zaskakujących point może nużyć, a po zakończeniu lektury okazuje się, że zostaje po niej smutna konkluzja: pokolenie trzydziestolatków nie potrafi poukładać uczonej sieczki w głowie i mają jedynie błyskotliwie zbywającą odpowiedź na każde pytanie, nawet na te pytania najważniejsze – o wiarę, miłość i nadzieję.
Posted by ania13 in
Ignacy Karpowicz,
powieść obyczajowa,
powieść społeczno-obyczajowa,
satyra
poniedziałek, czerwca 24, 2013
Kim jest Konstanty Willemann i gdzie rozgrywa się jego rozpaczliwa walka o tożsamość: w Warszawie pierwszych miesięcy II wojny czy we śnie morfinicznym, lecz „gdzie”, to ostatecznie nieważne, bo historia podporucznika 9 pułku ułanów z Trembowli, czystego Niemca po matce i ojcu, prawdziwego Polaka w jego duszy utracjusza, birbanta, morfinisty i niedoszłego artysty, gdziekolwiek by się nie rozgrywała, to wciągnie każdego, nie tylko dzięki wyśmienitemu stylowi literackiemu autora, lecz także jego erudycji, fenomenalnemu wręcz warsztatowo tworzeniu światów równoległych oraz – last but not least – igraniu z najświętszymi mitami najnowszej historii Polski.
wtorek, czerwca 11, 2013
Życie, którego nie potrafimy sobie wyobrazić, bezpiecznie schowani w kącie Europy, życie między Francją a Senegalem, między życiem a śmiercią, życie w poniżeniu, bezprawne życie poza prawem, życie kobiet, trzech silnych kobiet, wyłaniających się z otchłani nie-życia w przejmującej narracji Marie NDiaye: książka, której nie wolno pominąć.
niedziela, czerwca 09, 2013
Subtelna opowieść o samotności i decyzjach, jednak jak dla mnie bez entuzjazmu, bo w moim prywatnym odczuciu bohaterowie i ich problemy są równie papierowi, co japońskie antywstrząsowe domy – rozsypują się w mgnieniu oka, by być odtworzonym w innym miejscu, w tym samym kształcie, z tym samym prawdopodobieństwem rozsypania się.
PS Nie przeczytałam książki, lecz wysłuchałam audiobooka.
Posted by ania13 in
Haruki Murakami,
powieść,
powieść obyczajowa,
powieść psychologiczna
Posted by ania13 in
Julian Barnes,
powieść,
powieść filozoficzna,
powieść historyczna,
powieść obyczajowa
sobota, maja 11, 2013
Nagrodzona Bookerem powieść Banville'a, wg mnie ze wszech miar wybitna, to, jak rzekł jeden z recenzentów „New York Timesa”, „emocjonalna odyseja”, odyseja po zaułkach własnej pamięci wypełnionej słodko-gorzkimi wspomnieniami, pełna żalu i poczucia zbliżającego się schyłku, powieść przejmująco pokazująca asystowanie przy własnym upadku, ze świadomością, że od katastrofy nie ma już odwrotu.
Posted by niedzielanapalmowa in
John Banville,
powieść obyczajowa
poniedziałek, maja 06, 2013
Książka, którą rozpoczyna brawurowa i przewrotna wariacja na temat potopu i Arki Noego, a rozdziały spina motyw klęski i żeglugi ku lądom, który mogą, ale nie muszą przynieść nadzieję i ocalenie, opowiada poprzez szalone ludzkie losy, że jedynym sensem wiecznej tułaczki człowieczej jest miłość, nie Bóg, który i potopy, i tułaczki, kapryśnie zsyła.
Posted by DŚ in
Julian Barnes,
powieść filozoficzna,
powieść historyczna,
powieść obyczajowa
piątek, marca 08, 2013
niedziela, marca 03, 2013
Na ile nasze wybory są wolne, a jak bardzo uwarunkowane przez wydarzenia zewnętrzne o wymiarze globalnym, lokalnym i indywidualnym: II wojnę światową, epidemię polio i słaby wzrok – pyta Philip Roth, opowiadając historię młodego nauczyciela WF z Newark, uwikłanego w wielkie konflikty i własne poczucie winy, w powieści o bezbłędnej konstrukcji, zaskakujących zwrotach akcji i wielopłaszczyznowych możliwościach interpretacji.
Posted by ania13 in
Philip Roth,
powieść historyczna,
powieść obyczajowa
niedziela, stycznia 20, 2013
wtorek, stycznia 15, 2013
Rzecz dzieje się w Azbeście II (tak, w), pośrodku nigdzie, czyli na Syberii, gdzie mieszka główna bohaterka, która nie dość, że jest gruba, to jest trochę czarna, nie dość, że gruba i czarna, to Żydówka, a jakby tego było mało, to matka zabrała jej dziecko, ona sama natomiast sprzedaje się jako żona z ogłoszenia do USA, w którym to USA jest koszmarnie, ale...uśmiechnęłam się, wybitne nie jest, za to przyjemne.
Posted by Ruda in
Anya Ulinich,
powieść obyczajowa,
Rosja
czwartek, stycznia 10, 2013
Krótkie noty o podróżach, rzeczywistych i odbytych tylko w wyobraźni; tych, w których może nawiedzić zmarły wujek (bo zmarłym łatwiej odnaleźć drogę do nas w obcym miejscu) i takich, w których wycieczka do Eskuriala jest pretekstem do zajścia do gospody na flaki, gdyż podróż według Tabucchiego to nad wszystko podróż wgłąb siebie, do trzewi, zawsze głodnych, zawsze spragnionych.
Posted by ania13 in
Antonio Tabucchi,
eseistyka,
podróżnicza,
powieść obyczajowa


















