Wiesław Myśliwski, „Ostatnie rozdanie"

Idealna konstrukcja, doskonałe panowanie nad słowem – takie, że nawet banały, których w książce pełno, są na właściwym miejscu, a treść tylko dla tych, którzy czują przymus poszukiwania sensu tego, kim są teraz w tym, kim byli kiedyś oraz jak i dlaczego to się stało.

powieść powieść filozoficzna Wiesław Myśliwski

Posted by ania13 in powieść, powieść filozoficzna, Wiesław Myśliwski

Wiesław Myśliwski, „Ostatnie rozdanie"

Julian Barnes, „Poczucie kresu”

Od kilku godzin, od ostatniego zdania tej książki, dobieram słowa, by określić nimi kunszt autora, jego umiejętność snucia gawędy, tyleż prostej, co metaforycznej, pełnej humoru gorzkiego, ale i ciepłego, ironii i odrobiny smutku, mądrości, głupoty, beztroski i miłości, wszystkiego w proporcjach właściwych, jak na mistrza pióra przystało – inaczej jednak nazwać tej powieści, jak świetną, nie umiem.

Poprzednie sprawozdanie z jej czytania:
http://sprawo-zdanie.blogspot.com/2012/12/julian-barnes-poczucie-kresu-sense-of.html

Julian Barnes powieść powieść filozoficzna powieść obyczajowa

Posted by DŚ in Julian Barnes, powieść, powieść filozoficzna, powieść obyczajowa

Julian Barnes, „Poczucie kresu”

Andrzej Sapkowski, „Sezon Burz”

Historia Geralta opisana w „Sezonie Burz” jest nieprzekonująca i doklejona na siłę do doskonałego cyklu sprzed lat – w istocie trudno traktować książkę inaczej niż jako próbę poratowania domowego budżetu pisarza, który na szczęście nie ze wszystkim zawodzi i jest w stanie przywołać choć język pierwowzoru.

Andrzej Sapkowski fantasy

Posted by Unknown in Andrzej Sapkowski, fantasy

Andrzej Sapkowski, „Sezon Burz”

John le Carré, „Subtelna prawda”

Le Carré powraca w najlepszej powieści od dekady, rozpisanej na kilka wręcz teatralnych scen, opowiadając o postępującej prywatyzacji militarnych działań, zdradzie ideałów przez New Labour (to kolejny atak na proamerykański blairyzm po „Ghostwriterze” Harrisa) i płynności ludzkich postaw w czasach wojny z terroryzmem, posługując się swoim wyrafinowanym cynizmem i firmową frazą.

John Le Carré obyczajowa szpiegowska

Posted by niedzielanapalmowa in John Le Carré, obyczajowa, szpiegowska

John le Carré, „Subtelna prawda”

Neil Gaiman, „Ocean na końcu drogi”

Właściwie nie wiem, jakimi słowami dobrze opisać „Ocean na końcu drogi”, więc ograniczę się do wyznania, że po rozpoczęciu czytania książka w żaden sposób nie dała się odłożyć na półkę, dopóki nie dotarłem do jej ostatniej strony, pozostając w prawdziwym czarsmutśleniu.

baśń. fantastyka fantasy Neil Gaiman Ocean na końcu drogi

Posted by Unknown in baśń., fantastyka, fantasy, Neil Gaiman, Ocean na końcu drogi

Neil Gaiman, „Ocean na końcu drogi”

Wacław Radziwinowicz, „Gogol w czasach Google'a”

Przeczytane w ukradzionym czasie, zapamiętane na długo, godne ogromnie, prawdziwe jeszcze ogromniej, warte polecenia, potrafiące przekonać do Rosji mimo pozornie straszliwych tematów, opowieści, ludzi, bo pokazujące, że tam w ogóle to właśnie ludzie są, ciekawi ludzie.



Link do poprzedniej recenzji: Gogol w czasach Google'a

reportaże Wacław Radziwinowicz

Posted by Ruda in reportaże, Wacław Radziwinowicz

Wacław Radziwinowicz, „Gogol w czasach Google'a”

Amos Oz, „Jak uleczyć fanatyka”

Mądre, błyskotliwe, nakreślone w nienagannym, pięknym, językowym stylu portrety fanatyków, poprzedzone dygresjami o sekretnych przyjemnościach pisarza, okraszone niewymuszonym, eleganckim poczuciem humoru, utrwalone w formie esejów, można bez wahania określić lakonicznie jako piękne.

Amos Oz eseistyka

Posted by AK in Amos Oz, eseistyka

Amos Oz, „Jak uleczyć fanatyka”