Rafał Dębski, „Światło cieni”

Można autora złapać za jakieś szczególiki tu i owam, ale czyta się płynnie i jest całkiem solidne pod względem tak fabuły jak i akcji czy stylu -- proste, bez zbytniego nadęcia, da się pochłonąć w jeden dzień bez poczucia zawodu pod warunkiem, że się nie oczekuje nie wiadomo czego :)

fantastyka Rafał Dębski

Posted by KBKBKB in fantastyka, Rafał Dębski

Rafał Dębski, „Światło cieni”

Jacek Dukaj, „Perfekcyjna niedoskonałość”

Męcząca, stechnicyzowana do bólu, fabularnie słaba, niepotrzebnie zagmatwana pseudozabawą ze stylem.

fantastyka Jacek Dukaj

Posted by KBKBKB in fantastyka, Jacek Dukaj

Jacek Dukaj, „Perfekcyjna niedoskonałość”

Jeff VanderMeer, „Ujarzmienie”

Konieczna do przeczytania kontynuacja „Unicestwienia” -- całkowita zmiana otoczenia, wyjście ze Strefy X, wejście do klaustrofobicznej strefy granicznej, próba ujarzmienia obu stref oraz głównego bohatera. 

fantastyka Jeff VanderMeer

Posted by KBKBKB in fantastyka, Jeff VanderMeer

Jeff VanderMeer, „Ujarzmienie”

Alice Munro, „Za kogo ty się uważasz?”

Nie-wiem-za-co-NOBEL (tak, wiem, że nie tylko za ten zbiór) -- historie płytkie, styl słaby, logiki zero, nuda, nuda, nuda i nawet nie doczytałem do końca.

Alice Munro literatura współczesna nagroda nobla

Posted by KBKBKB in Alice Munro, literatura współczesna, nagroda nobla

Alice Munro, „Za kogo ty się uważasz?”

Konrad Fiałkowski, „Nieśmiertelny z Wegi”

Elektyzer, fantotronia, automaty, kosmig, zlicze, psychoimplementacja, stratory, mnemotronia, rakietki, telewizofonia, subloty, cerobroskop i wiele wiele innych niesamowitych elementów rodem z twardej fantastyki można spotkać w powiastkach Fiałkowskiego, ale najdojrzalsza jest w tym zestawie powieść "Homo divisus".

APF fantastyka Konrad Fiałkowski

Posted by KBKBKB in APF, fantastyka, Konrad Fiałkowski

Konrad Fiałkowski, „Nieśmiertelny z Wegi”

Mo Yan, „Bum!”

Bardzo dużo słów, bo przecież "celem opowiadania jest ono samo", więc historia płynie, opisów jest cała masa, zakończenie wcale nie na tytułowe bum, ale coś w tej powieści naprawdę jest, że przeczytałem ją szybko, bez znużenia, a opis konkursu jedzenia mięsa jest re-we-la-cyj-ny!

Mo Yan nagroda nobla

Posted by KBKBKB in Mo Yan, nagroda nobla

Mo Yan, „Bum!”

Haruki Murakami, „1Q84”

Wystartował biegacz pełen werwy i wigoru, znający swoje poprzednie umiejętności, z ogromnymi nadziejami na życiowy wynik na tak długim dystansie, jednak po mocnej 1/3 z lekka traci tempo, słabnie, czasem się potknie, ale wynik jest jeszcze do uratowania, wystarczy podkręcić tempo i się go trzymać, aż nagle po 2/3 dystansu opada całkiem z sił, słania się, pada na kolana, z trudem się podnosi i pełznie dalej, męczy się okrutnie i z cierpieniem w oku wypatruje mety, ba! myśli nawet o zejściu z trasy, bo ta monotonnia i przewidywalność trasy jest nie do wytrzymania, ale już zaraz meta, meta, która po minięciu jest tylko zwykłą białą kreską bez fanfar, jest końcem udręki, brakiem satysfakcji, padem z wyczerpania...

Haruki Murakami

Posted by KBKBKB in Haruki Murakami

Haruki Murakami, „1Q84”