Zza mapy wyziera człowiek, na terytorium kryją się ludzie, mogłoby się zdawać, jednak Houellebecq, w powieści o przemijaniu, manipuluje konwencjami i nami, i tam, gdzie był ktoś, dostrzegamy nagle wielką pustkę, choć odejścia nie zauważamy.
sobota, maja 11, 2013
Zza mapy wyziera człowiek, na terytorium kryją się ludzie, mogłoby się zdawać, jednak Houellebecq, w powieści o przemijaniu, manipuluje konwencjami i nami, i tam, gdzie był ktoś, dostrzegamy nagle wielką pustkę, choć odejścia nie zauważamy.
Nagrodzona Bookerem powieść Banville'a, wg mnie ze wszech miar wybitna, to, jak rzekł jeden z recenzentów „New York Timesa”, „emocjonalna odyseja”, odyseja po zaułkach własnej pamięci wypełnionej słodko-gorzkimi wspomnieniami, pełna żalu i poczucia zbliżającego się schyłku, powieść przejmująco pokazująca asystowanie przy własnym upadku, ze świadomością, że od katastrofy nie ma już odwrotu.
środa, maja 08, 2013
Początek, zawiązany z rozmachem i nonszalancją w stylu mistrzów gatunku takich jak Forsyth czy Ludlum, zapowiadał solidne czytadło dla amatorów rozgrywek szpiegowskich, niestety, z każdym kolejnym rozdziałem książka stacza się w przeciętność, a na samym końcu w nędzę.
wtorek, maja 07, 2013
„Duch króla Leopolda“ Adama Hochschilda to jedna z najważniejszych książek wydanych w Polsce w ciągu ostatnich lat, książka-dokument, choć nie pozbawiona emocji, z brutalną rzetelnością przedstawia historię inauguracji machiny śmierci w sercu Afryki, w dorzeczu Kongo, historię cierpienia, bólu, masowej śmierci, historię napisaną „lekkim piórem” na odległość przez króla Belgii Leopolda II, historię, która za jego panowania pochłonęła około 10 000 000 ludzkich istnień dla kauczuku i kości słoniowej, ale w lekturze Hochschilda to nie opisy tortur są najgorsze, ani masowych morderstw, okaleczeń czy gwałtów stosowanych powszechnie i traktowanych jako normalne zachowanie w obliczu piekła jakim przecież miała być dzika Afryka, najgorszym był i pozostaje wciąż aktualny fakt, że nikt z tym nic nie robi, a piekło w Demokratycznej Republice Kongo trwa nieprzerwanie do dziś…
poniedziałek, maja 06, 2013
piątek, maja 03, 2013
Pozornie błaha i zabawna, ale tak naprawdę muśnięta nienachalnym, pogodnym poczuciem humoru, przygotowana z mrówczą dokładnością, nasycona klimatem obiektywizmu, bogato ilustrowana adekwatnymi do opowiadanych wydarzeń wierszami, poszerzona biografia poetki Wisławy Szymborskiej jest doskonałym lekarstwem na wszelkie smutki.
Posty
